Με συνολικές οφειλές που πλέον ξεπερνούν τα 112 δισ. ευρώ και με περισσότερους από 2 εκατ. φορολογουμένους να αντιμετωπίζουν την απειλή αναγκαστικών μέτρων είσπραξης, η εφορία στρέφεται σε νέες, τεχνολογικά προηγμένες μεθόδους αντιμετώπισης του προβλήματος.

Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων εγκαινιάζει εντός του 2026 το νέο σύστημα ψηφιακής παρακολούθησης και εξατομικευμένης διαχείρισης οφειλών PARE (Payment capacity – Attitude – Recency – Event).

Τα αναγκαστικά μέτρα σε πολλές περιπτώσεις δεν οδηγούν σε κανένα αποτέλεσμα, με το ελληνικό Δημόσιο να χάνει σημαντικά χρήματα και τον οφειλέτη να αδυνατεί να ανακάμψει ακόμα και στις περιπτώσεις που το χρέος του δεν είναι τόσο μεγάλο.

Με βάση το νέο πλαίσιο θα συγκεντρωθούν όλα τα δεδομένα στο προφίλ του κάθε φορολογουμένου, θα υπάρχουν συχνές ενημερώσεις των οφειλετών, ενώ θα λαμβάνονται μέτρα ανάλογα με το προφίλ και την ηλικία του χρέους. Με βάση τα παραπάνω θα κατηγοριοποιηθούν οι οφειλέτες και θα εξειδικευτούν οι δράσεις διαχείρισης χρέους ακολουθώντας τη μεθοδολογία PARE. Επίσης, θα αναπτυχθούν προγνωστικά μοντέλα εντοπισμού παραβατικών συμπεριφορών με απώτερο στόχο την εκκαθάριση του χαρτοφυλακίου οφειλών.

Το σύστημα PARE θα «κουμπώσει» πάνω στις ελεγκτικές εφαρμογές που «τρέχουν» σήμερα, όπως το Eispraxis, και θα αξιολογεί, όπως προκύπτει, τέσσερις βασικούς παράγοντες για κάθε οφειλέτη, και συγκεκριμένα:

• Το Payment capacity αφορά τη δυνατότητα πληρωμής, που σημαίνει ότι το σύστημα θα υπολογίζει την οικονομική ικανότητα του οφειλέτη να αποπληρώσει

Θα λαμβάνονται μέτρα ανάλογα με τη συμπεριφορά των οφειλετών, τις δυνατότητες που έχουν και την παλαιότητα του χρέους.

τα χρέη του. Θα αξιολογούνται αυτόματα τα εισοδήματα, τα περιουσιακά στοιχεία, η κίνηση των τραπεζικών λογαριασμών του. Συγκεκριμένα, θα αξιολογεί την οικονομική δυνατότητα του φορολογουμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, με βάση στοιχεία όπως: – Εισοδήματα.

– Περιουσιακά στοιχεία. – Κίνηση τραπεζικών λογαριασμών.

– Προηγούμενη συμπεριφορά εξυπηρέτησης χρεών.

Το Attitude αφορά τη στάση, τη συμπεριφορά του οφειλέτη και συγκεκριμένα την προθυμία του να ανταποκριθεί στις φορολογικές υποχρεώσεις του, λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό των σχέσεών του με την εφορία από το παρελθόν, τη συνεργασία του και τη συνέπειά του γενικά στις φορολογικές υποχρεώσεις του.

Το Recency αφορά την παλαιότητα του χρέους. Το σύστημα θα λαμβάνει υπόψη το πόσο παλαιό είναι το χρέος, καθώς όσο μεγαλύτερης ηλικίας είναι τόσο δυσκολότερη είναι η είσπραξή του, αφού μπορεί να μην υφίσταται ο ίδιος ο οφειλέτης (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) και θα πρέπει να αναζητηθεί η οφειλή από κληρονόμους και συνυπόχρεους.

Το Event είναι η παράμετρος που θα συνεκτιμά συγκεκριμένα γεγονότα ή περιστάσεις που μπορεί να έχουν επηρεάσει την ικανότητα ή τη βούληση του οφειλέτη να τακτοποιήσει τις οφειλές του, όπως απώλεια εισοδήματος, έκτακτα γεγονότα που επηρέασαν τη φοροδοτική ικανότητα του φορολογουμένου.

Προκόπης Χατζηνικολάου, Καθημερινή