Με 56 αντιπροσωπείες από ισάριθμα επιμελητήρια της χώρας συνεχίζονται για δεύτερη ημέρα σήμερα Σάββατο, στο ξενοδοχείο Thessalikon Grand της Καρδίτσας,οι εργασίες της γενικής συνέλευσης της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος με οικοδεσπότη το Επιμελητήριο Καρδίτσας.
Από την πλευρά της κυβέρνησης την πρώτη ημέρα παρέστη και τοποθετήθηκε η υφυπουργός Εργασίας Άννα Ευθυμίου, η οποία εστίασε σε θέματα απασχόλησης και γυναικείας επιχειρηματικότητας, ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν οι κυβερνητικοί βουλευτές Γιώργος Κωτσός και Χρήστος Τριαντόπουλος.
Από πλευράς αντιπολίτευσης μίλησε ο βουλευτής του ΠαΣοΚ Μανώλης Χριστοδουλάκης ο οποίος αναφέρθηκε σε θέματα Ενέργειας και Πράσινης ανάπτυξης, περιγράφοντας σε αδρές γραμμές ένα πιο δίκαιο μοντέλο παραγωγής και κατανομής των ενεργειακών πόρων της χώρας.
Σε ότι αφορά το επιχειρηματικό πεδίο ο πρόεδρος της Συνεταιριστικής Τράπεζας Καρδίτσας Γιώργος Μπούκης ανέλυσε την πορεία επιτυχίας της τοπικής τράπεζας και την καθιέρωσή της ως έναν από τους υγιείς πιστωτικούς οργανισμούς της χώρας.
Εκείνος ωστόσο που απέσπασε το πιο ζεστό χειροκρότημα ήταν ο βιομήχανος Τάκης Σαράντης ο οποίος, μαζί με τον αδερφό του Μιχάλη, ξεκίνησαν το 1985 από μια μικρή επιχείρηση στα Τρίκαλα την οποία μέσα από μια πορεία 40 ετών μετέτρεψαν σε ένα κολοσσό των τροφίμων με 11 εργοστάσια στην Ελλάδα, τα Βαλκάνια και την Κύπρο.

Ο κ. Σαράντης – που τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Ένωσης Γιάννη Βουτσινά για την προσφορά του στον Επιμελητηριακό θεσμό-, περιέγραψε τον αγώνα μιας μικρής επιχείρησης που παλεύει πρώτα να επιβιώσει και μετά να μεγαλώσει. «Ο πρώτος και βασικός πυλώνας στον οποίο πρέπει να στηριχτεί μια επιχείρηση για να είναι παρούσα την επόμενη ημέρα», είπε, «είναι η δημιουργία κουλτούρας. Αυτή η άυλη έννοια που ενσωματώνει την νοοτροπία μιας εταιρείας είναι καθοριστική. Και η αλήθεια είναι πως ξεκινάει από την αντίληψη του επιχειρηματία. Η εποχή που “το αφεντικό”, “η επιχείρηση”, “το μαγαζί μου”, ήταν έννοιες ταυτόσημες, έχει παρέλθει. Τις ξεπέρασε η εποχή…»

Ολόκληρη η ομιλία του Τάκη Σαράντη

«Υπάρχει μέλλον για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις; Η δύναμη της Περιφέρειας»

Κυρίες και Κύριοι,

Ξεκινώντας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση στην Γενική Συνέλευση των Επιμελητηρίων Ελλάδος. Τόσο ως επιχειρηματίας όσο και ως παλαιός Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Τρικάλων, ειλικρινά απολαμβάνω την συναναστροφή με ανθρώπους που μάχονται για την ελληνική επιχειρηματικότητα.

Σκεπτόμενος την σημερινή μου ομιλία εδώ, ειλικρινά το μυαλό γύρισε 40 χρόνια πίσω. Τότε, ως νέος επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης, μαζί με τον αδερφό μου, μιας μικρής βιομηχανικής μονάδας, συμμετείχα σε σεμινάρια του ΠΑΒΕ, το οποίο ήταν μια δράση του ΕΛΚΕΠΑ, προκειμένου να πάρω κάθε σταγόνα γνώσης που θα έδινε στην εταιρεία μας καλύτερες πιθανότητες επιβίωσης. Και η αλήθεια είναι ότι τα καταφέραμε να εξελιχθούμε από μία μικρή οντότητα σε μια μεγάλη επιχείρηση.

Συνεπώς, οι απόψεις που θα σας καταθέσω βασίζονται στην προσωπική μου πείρα και ειλικρινά ελπίζω να βοηθήσουν νέους φέρελπις επιχειρηματίες.

Πάμε λοιπόν..

Είμαι σίγουρος πως τα νούμερα τα γνωρίζετε καλύτερα από εμένα αλλά για να βάλουμε την συζήτηση σε ένα πλαίσιο καλό είναι να αναφερθούν. Βάσει των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται περίπου 940.000 επιχειρήσεις. Εξ αυτών οι 900.000 είναι πολύ μικρές, περίπου 40.000 είναι μικρομεσαίες και περίπου 1.000 είναι μεγάλες.

Με βάση αυτή την εικόνα για εμένα η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Διατηρώντας αυτό το μοντέλο, όχι δεν υπάρχει μέλλον για όλες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Υπάρχει για κάποιες. Για όσες καταφέρουν να προσαρμοστούν.

Η αλήθεια είναι πως το περιβάλλον στο οποίο καλούνται να λειτουργήσουν αυτές οι επιχειρήσεις είναι γεμάτο προκλήσεις. Η ενέργεια παραμένει υψηλή, η πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό με φυσιολογικούς όρους είναι δύσκολη, ενώ το ρυθμιστικό και νομικό πλαίσιο παραμένει βαρύ με τον κρατικό παρεμβατισμό όχι μόνο να είναι υπαρκτός αλλά να εντείνεται κιόλας.

Ο ανθρώπινος παράγοντας επίσης αποτελεί μία πρόκληση. Είναι γνωστό πλέον πως όλες οι εταιρείες αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην εξεύρεση κατάλληλων συνεργατών, ειδικά για τεχνικές ειδικότητες. Αν αναλογιστούμε και την έλλειψη πιστότητας που παρατηρείται στους εργαζόμενους τότε το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο.

Ωστόσο, προβλήματα και προκλήσεις πάντα θα υπάρχουν. Συνεπώς, πιστεύω πως η προσέγγιση θα πρέπει να είναι πιο ενεργητική.

Και το ερώτημα αντιστρέφεται…

«Τί πρέπει να κάνει μια μικρομεσαία επιχείρηση για να έχει μέλλον?»

Ο πρώτος και βασικός πυλώνας στον οποίο πρέπει να στηριχτεί μια επιχείρηση για να είναι παρούσα την επόμενη ημέρα είναι η δημιουργία κουλτούρας. Αυτή η άυλη έννοια που ενσωματώνει την νοοτροπία μιας εταιρείας είναι καθοριστική. Και η αλήθεια είναι πως ξεκινάει από την αντίληψη του επιχειρηματία. Η εποχή που το αφεντικό, η επιχείρηση, “το μαγαζί μου”, ήταν έννοιες ταυτόσημες, έχει παρέλθει. Τις ξεπέρασε η εποχή. Πλέον, ο επιχειρηματίας πρέπει να συνειδητοποιήσει πως μόνο με συνεργασίες μπορεί να προχωρήσει. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να επενδύσει στην ανάπτυξη συνεργατών που θα έχουν την εξειδίκευση που απαιτείται. Αναφέρομαι σε επαγγελματικά στελέχη (μηχανικούς, οικονομικούς, τεχνολόγους κτλ) που θα συνεισφέρουν στην δημιουργία μια υγιούς εταιρικής δομής.

Ωστόσο, η έννοια της συνεργασίας επεκτείνεται και εκτός των στενών ορίων της επιχείρησης. Όλοι μας παρατηρούμε πως υπάρχει μια γενικότερη συγκέντρωση στις αγορές. Αυτό πλέον είναι αναπόφευκτο. Η εξήγηση είναι απλή. Μέσω των συμπράξεων και των συνεταιρισμών επιτυγχάνονται συνέργειες οι οποίες είναι απαραίτητες για την επόμενη ημέρα. Θα φέρω ένα παράδειγμα από τον δικό μας κλάδο, αυτό των γαλακτοκομικών. Στην Ελλάδα η κτηνοτροφία συνεχίζει να είναι κατακερματισμένη. Μικροί παραγωγοί με αυξημένο κόστος λειτουργίας. Ωστόσο τα μοντέλα προηγμένης κτηνοτροφίας που ήδη λειτουργούν στο εξωτερικό δείχνουν τον δρόμο. Μονάδες μεγάλης κλίμακας με χιλιάδες ζώα, με αυτόματα αρμεκτήρια, με «ανοιχτή κουζίνα» για την προετοιμασία ζωοτροφών. Όλα σχεδιασμένα για την καλύτερη διαχείριση του ζωικού κεφαλαίου με το χαμηλότερο κόστος μακροπρόθεσμα. Βεβαίως, και αυτές οι λύσεις χρειάζονται ανάλογες επενδύσεις οι οποίες κοστίζουν. Και η αδράνεια όμως κοστίζει…

Επόμενος πυλώνας για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι ο ψηφιακός μετασχηματισμός. Οι δυνατότητες πλέον είναι αδιανόητες και όποιες θέλει να τις αγνοήσει απλά δεν δικαιούται να μιλάει για το μέλλον. Ο αντίκτυπος της μηχανογράφησης και μηχανοργάνωσης μιας εταιρείας είναι καταλυτικός. Προσωπικά, είμαι λάτρης του δόγματος «ότι δεν μετριέται – δεν διοικείται». Συνεπώς οι εταιρείες πρέπει να επενδύσουν σε λογιστικά συστήματα ERP, σε συστήματα αποθηκών WMS και παρεμφερή εργαλεία reporting. Τα συστήματα και τα βιβλία πρέπει να αποτυπώνουν με καθαρά data την πραγματική εικόνα της εταιρείας. Αρχικά, γιατί έτσι είναι ορθολογικότερες οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τον επιχειρηματία και τα στελέχη. Επίσης, δημιουργούν ευνοϊκό έδαφος για να προσελκύσει η εταιρεία τραπεζικά κεφάλαια. Αλίμονο αν πιστεύουμε πως μια τράπεζα θα δώσει χρηματοδότηση όταν όλοι οι αριθμοί και το σχέδιο βρίσκονται στο μυαλό του επιχειρηματία.

Σημαντικό κριτήριο για την επιβίωση των εταιρειών αποτελεί βεβαίως και η εξωστρέφεια. Η Ελλάδα είναι μια περιορισμένη αγορά 10εκ. και η φυγή προς τα έξω είναι αναπόφευκτη. Σε καμία περίπτωση τα ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες δεν στερούνται ποιότητας για να σταθούν στον παγκόσμιο χάρτη. Στρατηγική και επενδύσεις λείπουν, οι οποίες θα προσφέρουν την αναγκαία ανταγωνιστικότητα. Αλλά τα οφέλη είναι εκεί και μακροπρόθεσμα θα έρθουν. Αρκεί να υπάρχει υπομονή

και δέσμευση προς τον στόχο. Για παράδειγμα όταν η δική μας εταιρεία ξεκίνησε τις εξαγωγές προϊόντων έπρεπε να υιοθετήσουμε και να εναρμονιστούμε με πρότυπα ασφάλειας τροφίμων ( IFS, BRC κτλ) του κάθε πελάτη τα οποία απαιτούσαν σοβαρές επενδύσεις. Αυτά ακριβώς όμως είναι τα στοιχεία και οι αφορμές για να χτίσεις διαδικασίες, να εξελιχθείς και να δημιουργήσεις επιχειρηματική κουλτούρα και όραμα για την επόμενη μέρα.

Αναμφίβολα, σε αυτή την διαδικασία εξέλιξης των εταιριών τα Επιμελητήρια της Περιφέρειας μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο.

Αρχικά, θα πρέπει να λειτουργήσουν ως ουσιαστικές γέφυρες μεταξύ των εταιριών, προκειμένου να δημιουργηθούν οι συμπράξεις που προαναφέραμε οι οποίες θα γεννήσουν υπεραξία. Η δικτύωση (network) σήμερα αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα.

Επίσης, έχοντας τα επιμελητήρια, δεδομένα και στοιχεία ανά κλάδο μπορούν να λειτουργήσουν προτρεπτικά η αποτρεπτικά προς νέες επιχειρηματικές κινήσεις. Και εξηγούμαι..

Πρόσφατα διάβαζα για την εξαιρετική δουλειά που κάνει η ΑΑΔΕ στον τομέα της ενοποίησης συστημάτων και χρησιμοποίησης ψηφιακών εργαλείων για να πραγματοποιεί τους ελέγχους της. Και μπράβο της!

Γιατί να μην αξιοποιηθούν αυτά τα εργαλεία για την βιωσιμότητα των Μικρομεσαίων επιχειρήσεων?

Τα επιμελητήρια θα μπορούσαν να συμβουλεύουν εταιρείες για την βιωσιμότητα των κλάδων από την στιγμή που έχουν δεδομένα για το πλήθος, το μέγεθος και την διάρκεια ζωής των εταιρειών σε κάθε κλάδο, και να κατευθύνουν τοις εταιρείες προς δραστηριότητες με μεγαλύτερη προοπτική.

Κοινώς, υπάρχουν δουλειές που επιβιώνουν αλλά χρειάζονται περισσότερο κόπο, τόλμη και διάθεση για καινοτομία. Έτσι είναι η επιχειρηματική ζωή.

Αν σε αυτές τι ενέργειες προσθέσουμε και τις υπάρχουσες δράσεις των επιμελητηρίων ως θεσμικοί φορείς, δηλαδή την παρουσία τους ως συνομιλητή του κράτους εκ μέρους των επιχειρήσεων, τότε είμαι σίγουρος πως τα Επιμελητήρια θα λειτουργήσουν ως πραγματικοί επιταχυντές της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης.

Εν κατακλείδι, μέλλον υπάρχει για τις Μικρομεσαίες επιχειρήσεις που θέλουν να το διεκδικήσουν. Για αυτές που είναι διατεθειμένες να αλλάξουν για να προσαρμοστούν στις νέες απαιτήσεις, επενδύοντας όχι μόνο σε εξοπλισμούς αλλά σε τεχνογνωσία και ανθρώπινο κεφάλαιο. Για αυτές που θα καταφέρουν να σπάσουν τα στεγανά της πεπατημένης σκέψης και λειτουργίας και τολμήσουν να περπατήσουν σε νέα μονοπάτια. Για αυτές όμως το μέλλον θα είναι λαμπρό!

Σας ευχαριστώ!

Κώστας Τόλης, thessaliaeconomy.gr